Yıl: 2018 Cilt: 19 Sayı: 1 Sayfa Aralığı: 51 - 88 Metin Dili: Türkçe

DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ

Öz:
İnovasyon süreçlerindeki aktörleri, aktörler arasındaki etkileşimi ve ilişkileri düzenleyen ulusal inovasyon sistemlerinin etkililiği ülkelerin rekabet yarışındaki konumlarını belirlemektedir. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin inovasyon kavramına eskiye göredaha fazla önem verdikleri ve ulusal inovasyon sistemi yaklaşımını kullandıkları görülmektedir. Özellikle gelişmekte olan ülkelerin inovasyon performanslarını arttırabilecekleri ulusal inovasyon sistemleri kurabilmeleri adına başarılı örnekleri incelemeleri önem arz etmektedir. Bu bağlamda, çalışmada, Türkiye ve dünya inovasyon lideri (2016 ve 2015 yılı Küresel İnovasyon Endeksi birincisi) İsviçre’nin ulusal inovasyon sistemleri incelenmiştir. İsviçre ulusal inovasyon sistemindeki önemli yaklaşımlar incelenerek Türkiye inovasyon stratejisinin iyileştirilmesinde faydalı öneriler geliştirilmiştir.
Anahtar Kelime:

A COMPARATIVE EVALUATION OF NATIONAL INNOVATION SYSTEMS OF WORLD INNOVATION LEADER SWITZERLAND AND TURKEY

Öz:
The effectiveness of national innovation systems which regulate actors in process of innovation, interactions and relations between the actors determine position of the countries in competition. Developed and developing countries seem to use national innovation system approach and to attach more importance concept of innovation than the old one. In particular, it is important to examine successful examples in order to build national innovation systems that can improve innovation performance of developing countries. In this context, in the study, Turkey’s and the world innovation leader (2016 and 2015 Global Innovation Index in first place) Switzerland’s national innovation systems have been investigated. Important approaches in the Swiss national innovation system are expected to be improve in determining Turkey’s innovation strategy.
Anahtar Kelime:

Belge Türü: Makale Makale Türü: Araştırma Makalesi Erişim Türü: Erişime Açık
  • Lundvall, B.-A., Johnson, B., Andersen, E. S. ve Dalum, B. (2002). National systems production, innovation and competence building. Research Policy, 31, 213-231.
  • Lundvall, B.-A. (1992), National Systems of Innovation: Towards a Theory of Innovation and Interactive Learning. London: Printer.
  • Lehmann, E.E. ve Seitz, S. (2017). Freedom and Innovation: A Country and State Level Analysis. Journal of Technology Transfer, 42, 1009- 1029.
  • Kitanovic, J. (2005). National Systems in Transition Countries: The Impact of Institutional Organization and Change. DRUID Tenth Anniversary Summer Conference, Copenhagen, Denmark.
  • Johnson, B. (1992). Institutional Learning. B.-A. Lundvall (Der.), National of Innovations. London: Printer.
  • Jaumotte, F. (2006). Maintaining Switzerland’s Top Innovation Capacity. OECD Economics Depatment Working Papers. No. 487. OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/836517626128.
  • IRI (Industrial Research Institute) (2016). 2016 Global R&D Funding Forecast. R&D Magazine, Winter, 1-36.
  • INSEAD ve WIPO (2012). The Global Innovation Index 2012: Stronger Innovation Linkages for Global Growth. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • INSEAD (2011). The Global Innovation Index 2011: Accelerating Growth and Development. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • INSEAD (2009). The Global Innovation Index 2009-2010. France: INSEAD.
  • INSEAD (2008). The Global Innovation Index 2008-2009. France: INSEAD.
  • INSEAD (2007). The World’s Top Innovators. The World Business/INSEAD Global Innovation Index. France.
  • Herstatt, C., Tiwari, R., Ernst, D. ve Buse, S. (2008). India’s innovation system: key elemnts and corporate perspective. Working Paper No. 51, Technology and Innovation Management, Hamburg University of Technology, Germany.
  • Haukka, S. (2005). Research Training and National Innovation Systems: Finland Compared to Australia and The USA. Technology Review, 182/2005, TEKES.
  • Göker, A. (2008), Öngörülen geleceği yaratabilmek: Ulusaların bilim, teknoloji ve inovasyon stratejileri/politikaları, Sağlık Bilimlerinde Süreli Yayıncılık 6. Ulusal Sempozyum. www.inovasyon.org.
  • Göker, A. (2003). Ulusal İnovasyon Sistemi: Türkiye Ulusal İnovasyon Sistemini Kurabildi mi? C. Arıkan (Der.), Ulusal İnovasyon Sistemi: Kavramsal Çerçeve, Türkiye İncelemesi ve Ülke Örnekleri. İstanbul: TÜSİAD.
  • Göker, A. (1998). Niçin bilim ve teknoloji politikası - Tarihsel gelişim dünya örnekleri ve Türkiye, TÜBİTAK Bilim Kurulu Toplantı Sunuşu.
  • Frenz, M. ve Oughton, C. (2005). Innovation in the UK Regions and Devolved Administrations: A Review of Literature. Final Report for the Department of Trade and Industry and the Office of the Deputy Prime Minister.
  • Eurostat. Gross domestic expenditure on R&D 2003-2013. http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php (14.03. 2016).
  • European Innovation Trendchart (2009). Country Report Switzerland. www.proinno-europe.eu/trendchart (01.03.2016).
  • Elmacı, İ. (2015). Bilim Politikası Çalışmalarında Bütünsellik Arayışı ve Türk Bilim Politikası 1983-2003. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakülte Dergisi, 55(1), 55-68.
  • Elçi, Ş. (2004). AB’ye Aday Yedi Ülkenin Yenilik Politikası: Başedilmesi Gereken Alanlar Türkiye’nin Yenilik Görünümü. Enterprise Directorate-N0INNO-02-06.
  • Edquist, C. ve Lundvall, B.-A. (1993). Comparing the Danish and Swedish Systems of Innovation. R.R.Nelson (Der.), National Innovation Systems: A Comparative Analysis (ss. 265-297). Oxford University Press: New York.
  • Edquist, C. ve Johnson, B. (1997). Institutions and Organizations in Systems of Innovations. C. Edquist (Der.), Systems of Innovations. London: Pinter.
  • Edquist, C. (2004). Systems of Innovation Perspectives and Challenges. J. Fagerberg, D.C. Mowery, R.R. Nelson (Der.), The Oxford Handbook of Innovation. Oxford: Oxford University Press.
  • DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2000). Bilim ve Teknoloji Özel İhtisas komisyon Raporu. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı. DPT: 2528- ÖİK: 544.
  • Dodgson, M., Mathews, J., Kastelle, T. ve Hu, M.-C. (2008). The Evolving Nature of Taiwan's National Innovation System: The Case of Biotechnology Innovation Networks. Research Policy, 37, 430-445.
  • Çalışır, M. ve Gülmez, A. (2010). Teknoloji Politikaları Çerçevesinde Ekonomik Gelişim: Türkiye-Güney Kore Karşılaştırması. Akademik İncelemeler Dergisi, 5(1), 23-55.
  • Çakmak, U. (2016). Güney Kore’nin Ekonomik Kalkınmasının Temel Dinamikleri (1960-1990). Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(1), 151-171.
  • Cornell University, INSEAD ve WIPO. (2016). The Global Innovation Index 2016: Winning With Global Innovation. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • Cornell University, INSEAD ve WIPO. (2015). The Global Innovation Index 2015: Effective Innovation Policies for Development. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • Cornell University, INSEAD ve WIPO. (2014). The Global Innovation Index 2013: The Human Factor in Innovation. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • Cornell University, INSEAD ve WIPO. (2013). The Global Innovation Index 2013: local dynamics of innovation. Ithaca and Geneva: Fontainebleau.
  • Chung, S. (2002). Building a National Innovation System Through Regional Innovation Systems. Technovation, 22, 485-491.
  • Brenner, T. ve Broekel, T. (2011), Methodological issues in measuring innovation performance of sptial units. Industry and Innovation, 18(1), 7-37.
  • Arvanitis, S. ve Wörter, M. (2005). The Swiss Innovation System:Governance, Public Policy, Peformance and Assessment of Strengths and Weaknesses, OECD Counrty Review of Switzerland’s Innovation Policy. Zurich: KOF.
  • Arslanhan, S. ve Kurtsal, Y. (2010). Güney Kore inovasyondaki başarısını nelere borçlu? Türkiye için çıkarımlar. TEPAV Politika Notu, 1-15 .
  • Atkinson, R.D. (2014). Understanding The U.S. National Innovation System. The Information Technology and Innovation Foundation, June, 1-26.
  • Aslanoğlu, E. (2001). Ulusal Yenilenme Sistemleri Çerçevesinde Türkiye’de Teknoloji Politikaları. Mülkiye Dergisi, 25(230), 199-153.
  • Alcorta, L. ve Peres, W. (1998). Innovation systems and technological specialization in Latin America and Caribbean. Research Policy, 26(7- 8), 857-881.
  • Afzal, M.N.I. (2014). An Empirical Investigation of The National Innovation System (NIS) Using Data Envelopment Analysis (DEA) and The TOBIT Model. International Review of Applied Economics, 28(4), 507-523.
  • Acs, Z.J., Audretsch, D.B., Lehmann, E.E. ve Licht, G. (2016). National Systems of Innovation. Journal of Technology Transfer, 42(5), 997- 1008.
  • Sungur, O. (2006). Bir Başarı Örneği Olarak Finlandiya Ulusal İnovasyon Sisteminin Analizi: Aktörler, Roller, Güçlü ve Zayıf Yönler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(4), 120-145.
  • Skiltere, D. ve Jesilevska, J. (2013). Innovative Performance and Innovation System of Latvia. Regional Formation and Development Studies, 2(10), 211-218.
  • Sat, A.N. (2005). Türkiye’de Yenilikçilik ve Teknoloji Geliştirme Politikaları. TÜHİS, 85-93.
  • Saatçioğlu, C. (2005). Ulusal Yenilik Sistemi Çerçevesinde Uygulanan Bilim ve Teknoloji Politikaları: İsrail, AB, Türkiye Örneği. Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 179-198.
  • Pinto, H. ve Pereira, T. S. (2013). Efficiency of innovation systems in Europe: an institutional approach to the diversity of national profiles. European Planning Studies, 21(6), 755-779.
  • OECD (2014d). OECD Science, Technology and Industry Outlook-2014. OECD Publishing, www.oecd.org/sti/oecd-science-technology -and- industry-outlook-19991428.htm
  • OECD (2014). The Future of Science, Technology and Innovation Policies. In OECD Science, Technology and Industry Outlook 2014. Paris: OECD Publications.
  • OECD (2011). Regional Innovation Policies in Switzerland. In OECD Territorial Reviews Switzerland 2011. France: OECD Publishing.
  • OECD (2008). Switzerland. In OECD Science, Technology and Industry Outlook 2008. OECD Publishing. http://dx.doi.org/10.1787/sti- outlook-2008-30-en.
  • OECD (2007). Innovation and growth rationale for an innovation strategy. OECD Publications, Paris.
  • OECD (2006b). OECD Economic Surveys: Switzerland. France: OECD Publishing.
  • OECD (2006a). OECD Reviews of Innovation Policy Switzerland. France: OECD Publishing.
  • OECD, Eurostat. (2005), Oslo Kılavuzu: Yenilik Verilerinin Toplanması ve Yorumlanması için İlkeler, 3.Baskı, OECD ve Eurostat ortak yayını.
  • OECD (2002). Dynamising National Innovation Systems. France: OECD Publications.
  • OECD (1999). Managing National Innovation Systems: Organisation for Economic Co-operation and Development. Paris: OECD Publications.
  • OECD (1997b). Science, Technology, Industry: National Innovation Systems. Paris: OECD Publications.
  • OECD (1997a). National Innovation Systems. Paris: OECD Publications.
  • Nuur, C., Gustavson, L. ve Laestadius, S. (2009). Promoting Regional Innovation Systems in A Global Context. Industry and Innovation, 16(1), 123-139.
  • Niosi, J. (2002). National Systems of Innovations Are “X-Efficent” (and X- Effective) Why Some Are Slow Learners. Research Policy, 31, 291-302.
  • Niosi, J., Saviotti, P., Bellon, B. ve Crow, M. (1993). National systems of innovation: in search of a workable concept. Technology in Society, 15, 207-227.
  • Martin, B. R. ve Johnston, R. (1999). Technology foresight for wiring up the national innovation system: experiences in Britain, Australia and New Zealand. Technological Forecasting and Social Change, 60, 37- 54.
  • Lundvall, B.-A. ve Tomlinson, M. (2004). Bir politik öğrenme aracı olarak uluslararası kıyaslama çalışmaları. Murat Ermert (Der.), Avrupa’nın Yeni Bilgi Ekonomisi içinde (ss. 221-250). İstanbul: Dışbank Kitapları.
  • World Bank. Research and Development Expenditure (% of GDP). http://data.worldbank.org/indicator (14.03.2016).
  • Wilhelm, B.E. (2003). Innovation Process in Switzerland. L.V. Shavinina (Der.), The International Handbook on Innovation. UK: Elsevier Science Ltd.
  • TÜBİTAK (2010). 2011-2016 Bilim ve Teknoloji İnsan Kaynağı Stratejisi ve Eylem Planı. Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
  • TÜBİTAK (2004). Ulusal Bilim ve Teknoloji Politikaları 2003-2023 Strateji Belgesi. Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
  • TİSK (2015). Bilim, Teknoloji ve Sanayide Türkiye’nin Durumu. TİSK Yayınları.
  • Telo, M. (2004), Avrupa Birliği’nde Yönetişim ve Yönetim: Açık Koordinasyon Yönetimi. Murat Ermert (Der.), Avrupa’nın Yeni Bilgi Ekonomisi (ss. 263-292). İstanbul: Dışbank Kitapları.
  • Taymaz, E. (2001). Ulusal Yenilik Sistemi: Türkiye İmalat Sanayinde Teknolojik Değişim ve Yenilik Süreçleri. Ankara: TÜBİTAK/TTGV/DİE yayınları.
  • Şenses, F. ve Fikret, E. (2003). Unutulan bir toplumsal amaç: Sanayileşme ne oluyor?ne olmalı?. ERC Working Papers in Economics 03/01, 1- 23, Economic Research Center: ODTÜ.
APA HANCIOĞLU Y, ATAY Ö (2018). DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 19(1), 51 - 88.
Chicago HANCIOĞLU YASEMİN,ATAY ÖZLEM DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi 19, no.1 (2018): 51 - 88.
MLA HANCIOĞLU YASEMİN,ATAY ÖZLEM DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, vol.19, no.1, 2018, ss.51 - 88.
AMA HANCIOĞLU Y,ATAY Ö DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi. 2018; 19(1): 51 - 88.
Vancouver HANCIOĞLU Y,ATAY Ö DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi. 2018; 19(1): 51 - 88.
IEEE HANCIOĞLU Y,ATAY Ö "DÜNYA İNOVASYON LİDERİ İSVİÇRE VE TÜRKİYE ULUSAL İNOVASYON SİSTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRMESİ." Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 19, ss.51 - 88, 2018.