24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ

Yıl: 2018 Cilt: 2 Sayı: 54 Sayfa Aralığı: 293 - 322 Metin Dili: Türkçe İndeks Tarihi: 02-03-2020

24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ

Öz:
24 Haziran 2018’de gerçekleşen seçimler,16 Nisan 2017 referandumunda kabul edilenCumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin hayatageçmesini sağlaması ve seçmenin oy vermedavranışını etkileyecek pek çok yeni düzenleme içermesi dolayısıyla siyasi tarihimizin enönemli seçimlerinden biri olarak değerlendirilebilir.Seçimlerde, AK Parti ve MHP’den oluşan Cumhur ittifakı, Erdoğan’ı yeni sistemin ilk Cumhurbaşkanı seçtirmeyi ve yeni sistemi etkili işletmek üzere Meclis çoğunluğunu elde etmeyihedeflerken, CHP, İYİ Parti ve SP’den oluşanMillet ittifakı ve HDP, Erdoğan’ı Cumhurbaşkanıseçtirmemeyi veya Meclis çoğunluğunu sağlayarak Cumhurbaşkanını Meclis üzerinden dengelemeyi hedefliyordu.Seçimler, Erdoğan’ın ilk turda Cumhurbaşkanıseçilmesi ve Cumhur ittifakının Meclis çoğunluğunu elde etmesiyle sonuçlandı. Bu çerçevede,yeni sisteme öncülük eden Cumhur ittifakı, sistemi hayata geçirme imkanı da yakalamış oldu.Bu makalede, seçimlerin siyasi bağlamını ortaya koymak üzere, 2007 Cumhurbaşkanlığıkrizinden 24 Haziran seçimlerine kadar geçensürede siyasetin geçirdiği kritik süreçleri ve busüreçlerin siyasal sistem değişikliği üzerindekietkileri tartışıldıktan sonra, seçimlerin kısa veorta vadeli siyasi ve toplumsal sonuçlarına değinilecektir.
Anahtar Kelime:

Konular: İletişim Tarih Siyasi Bilimler Çevre Çalışmaları Sosyoloji İktisat

24TH JUNE ELECTIONS: POLITICS AND SOCIOLOGY OF THE NEW SYSTEM

Öz:
The general and presidential elections of 24 June 2018 in Turkey were one of the most important elections in the modern history of the country in many ways. First of all, the elections were based on a series of new regulations that would shape the voters’ attitudes. Also, the elections were a systemic prerequisite for the newly established presidential system to take effect, which had a national approval through 16 April 2017 referendum. The elections were also distinguished with the rare alliances it contained. The People’s Alliance (Cumhur İttifakı) consisted in Erdoğan’s Justice and Development Party (AK Parti) and Bahçeli’s Nationalist Movement Party (MHP), and worked to bring Erdoğan to the office, to embrace and run the new system effectively. On the opposite side there were a coalition and a single party, the coalition naming itself Nation’s Alliance (Millet İttifakı) and consisting in an alliance of Republican People’s Party (CHP), Good Party (İYİ Parti) and Felicity Party (Saadet Partisi); while the People’s Democratic Party (HDP) ran by itself. They came together to either oust Erdoğan in the running for president or at least gain the majority in the parliament to force a systemic balance over Erdoğan through the parliament. In this article, I will first elaborate on the critical political developments observed between what is known as the “2007 Presidential Crisis” and 24 June 2014 elections, along with their impact upon the changes in political system. Then, I will put forward some arguments on the possible political and social consequences of the 2018 elections in the short, medium and the long run.
Anahtar Kelime:

Konular: İletişim Tarih Siyasi Bilimler Çevre Çalışmaları Sosyoloji İktisat
Belge Türü: Makale Makale Türü: Derleme Erişim Türü: Erişime Açık
  • AYDIN-DÜZGİT, S. (2012). “No Crisis, No Change: The Third AKP Victory in the June 2011 Parliamentary Elections in Turkey.” South European Society and Politics 17 (2): 329–46.
  • AYTAÇ, S. E., ÇARKOĞLU, A., YILDIRIM K. (2017). “Taking Sides: Determinants of Support for a Presidential System in Turkey.” South European Society and Politics 22 (1): 1–20.
  • ÇARKOĞLU, A. (2000). “The Geography of the April 1999 Turkish Elections.” Turkish Studies 1 (1): 149–71.
  • ÇARKOĞLU, A. (2007). “A New Electoral Victory for the ‘Pro-Islamists’ or the ‘New Centre-Right’? The Justice and Development Party Phenomenon in the July 2007 Parliamentary Elections in Turkey.” South European Society and Politics 12 (4): 501–19.
  • ÇARKOĞLU, A., YILDIRIM K. (2015). “Election Storm in Turkey: What Do the Results of June and November 2015 Elections Tell Us?” Insight Turkey 17 (4): 57–79.
  • ÇİÇEK, C., COŞKUN V. (2016). “Dolmabahçe’den Günümüze Çözüm Süreci: Başarısızlığı Anlamak ve Yeni Bir Yol Bulmak.” Ankara: Barış Vakfı.
  • Çilek Ağacı (2018). “Haziran 2018 Seçim Analizi ve Oy Geçişleri.” Çilek Ağacı (blog). June 30, 2018. http://cilekagaci.com/2018/06/30/haziran-2018-secim-analizi-ve-oy-gecisleri/
  • COŞKUN, V. (2018a). “24 Haziran (5) HDP’nin Oyu Kimin Oyu?” July 28, 2018. serbestiyet.com/ yazarlar/vahap-coskun/24-haziran-5-hdpnin-oyu-kimin-oyu-847156.
  • COŞKUN, V. (2018b). “24 Haziran (2) Erdoğan ve AK Parti.” Serbestiyet. August 7, 2018. serbestiyet.com/yazarlar/vahap-coskun/24-haziran-2-erdogan-ve-ak-parti-846958.
  • DALAY, G. (2016). “Turkey’s Post–Arab Spring Foreign Policy.” Foreign Affairs, November 24, 2016. https://www.foreignaffairs.com/articles/2016-11-24/turkey-s-post-arab-springforeign-policy.
  • ESEN, B., GÜMÜŞÇÜ Ş. (2017). “A Small Yes for Presidentialism: The Turkish Constitutional Referendum of April 2017.” South European Society and Politics 22 (3): 303–26.
  • ESMER, Y. (2002). “At the Ballot Box: Determinants of Voting Behaviour in Turkey.” In Politics, Parties and Elections in Turkey, edited by Yılmaz Esmer and Sabri Sayarı, 91–114. Boulder, CO: Lynne Rienner,.
  • ETE, H. (2010). “Siyasetin 12 Eylül Referandumu ile İmtihanı.” Türkiye Günlüğü, no. 103.
  • ETE, H. (2013). “The Political Reverberations of the Gezi Protests.” Insight Turkey 15 (3): 15–25.
  • ETE, H. (2014a). “Gülen’in Dünü, Bugünü, Yarını.” Türkiye Günlüğü, no. 117.
  • ETE, H. (2014b). “The 2014 Local Elections in Turkey: A Victory for Identity Politics.” Insight Turkey 16 (2): 111–28.
  • ETE, H. (2014c). “Yeni Cumhurbaşkanlığı Modeli ve Muhtemel Yansımaları.” Görüş, Haziran 2014.
  • ETE, H., ALTUNOĞLU M., DALAY G. (2015). “Turkey under the AK Party Rule: From Dominant Party Politics to Dominant Party System?” Insight Turkey 17 (4): 171–92.
  • ETE, H., BEKTAŞ E. (2011). “The Political Agenda of the June 2011 Elections.” Policy Brief. Ankara: SETA.
  • ETE, H., TAŞDELEN H., ERSAY S.O. (2014). Ülkücülükten Tepkisel Milliyetçiliğe: MHP’nin İdeolojisi ve Seçmen Eğilimleri. Ankara: SETA.
  • ETE, H., TAŞTAN C. (2013). Kurgu ile Gerçeklik arasında Gezi Eylemleri. Ankara: SETA.
  • IPSOS, (2018). “24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanı Seçimi ve Milletvekili Genel Seçimi Sandık Sonrası Araştırması.” Ipsos. https://www.ipsos.com/sites/default/files/ct/news/ documents/2018-07/Ipsos-SandikSonrasiArastirmasi-CnnTurk-2Temmuz2018.pdf.
  • KANAT, K. (2018). “Understanding the July 15th Failed Coup.” In Turkey’s July 15th Coup, edited by M. Hakan Yavuz and Bayram Balcı, 130–49. Salt Lake City: The University of Utah Press.
  • KAPMAZ, C. (2018). “Aslında Kürtler HDP’yi Barajın Altında Bıraktı.” Serbestiyet. June 26, 2018. serbestiyet.com/yazarlar/cengiz-kapmaz/aslinda-kurtler-hdpyi-barajin-altindabirakti-846837.
  • KHAN, M. R. (2018). “The July 15th Coup: A Critical Institutional Framework for Anaylsis.” In Turkey’s July 15th Coup, edited by M. Hakan Yavuz and Bayram Balcı, 46–77. Salt Lake City: The University of Utah Press.
  • KONDA, (2009). “29 Mart 2009 Yerel Seçim Araştırması.” İstanbul: KONDA. http://konda.com. tr/tr/rapor/29-mart-2009-yerel-secim-arastirmasi/.
  • KONDA, (2011). “12 Haziran 2011 Genel Seçim Açıklaması.” İstanbul: KONDA. http://konda. com.tr/tr/rapor/12-haziran-2011-genel-secim-aciklamasi/.
  • KONDA, (2015a). “1 Kasım Sandık ve Seçmen Analizi.” İstanbul: KONDA. http://konda.com.tr/ tr/rapor/1-kasim-sandik-ve-secmen-analizi/.
  • KONDA, (2015b). “7 Haziran Sandık ve Seçmen Analizi.” İstanbul: KONDA. http://konda.com. tr/tr/rapor/7-haziran-sandik-ve-secmen-analizi/.
  • KONDA, (2017). “16 Nisan Halkoylaması Sandık ve Seçmen Analiz Raporu.” İstanbul: KONDA. http://konda.com.tr/tr/rapor/16-nisan-halkoylamasi-sandik-ve-secmen-analiz-raporu/.
  • KONDA, (2018). “24 Haziran Sandık ve Seçmen Analizi.” İstanbul: KONDA. http://konda.com. tr/tr/rapor/24-haziran-sandik-ve-secmen-analizi/.
  • LYNCH, M. (2016). The New Arab Wars: Uprisings and Anarchy in the Middle East. PublicAffairs.
  • MARDİN, Ş. (1973). “Center-Periphery Relations: A Key to Turkish Politics?” Daedalus 102 (1): 169–90.
  • ÖNİŞ, Z. (2016). “Turkey’s Two Elections: The AKP Comes Back.” Journal of Democracy 27 (2): 141–54.
  • ÖZBUDUN, E. (2011). Türkiye’de Parti ve Seçim Sistemi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  • ÖZHAN, T. (2011). “The Arab Spring and Turkey: The Camp David Order vs. the New Middle East” 13 (4).
  • ÖZİPEK, B B. (2014). “Türkiye Siyasetinde 2014 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri.” Liberal Düşünce 75: 93–105.
  • SAYARI, S. (2016). “Back to a Predominant Party System: The November 2015 Snap Election in Turkey.” South European Society and Politics 21 (2): 263–80. https://doi.org/10.1080/13 608746.2016.1170254.
  • WORTH, R. F. (2016). A Rage for Order: The Middle East in Turmoil, from Tahrir Square to ISIS. New York: Farrar, Straus and Giroux.
  • YAVUZ, M. H., BALCI B. eds. (2018). Turkey’s July 15th Coup: What Happened and Why. Salt Lake City: University of Utah Press.
  • YAYLA, A. (2016). “July 15: The Glorious Resistance of Turkish Democracy.” Insight Turkey 18 (3): 83–117.
  • YAZICI, S. (2009). Demokratikleşme Sürecinde Türkiye. 2nd ed. İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  • YEĞEN, M. (2015). “The Kurdish Peace Process in Turkey: Genesis, Evolution and Prospects.” Global Turkey in Europe.
  • ZENGİN, G. (2018). Kuşatma: Türkiye’nin Beka Mücadelesi, 2013-2017. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
APA ETE H (2018). 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. , 293 - 322.
Chicago ETE HATEM 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. (2018): 293 - 322.
MLA ETE HATEM 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. , 2018, ss.293 - 322.
AMA ETE H 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. . 2018; 293 - 322.
Vancouver ETE H 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. . 2018; 293 - 322.
IEEE ETE H "24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ." , ss.293 - 322, 2018.
ISNAD ETE, HATEM. "24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ". (2018), 293-322.
APA ETE H (2018). 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 2(54), 293 - 322.
Chicago ETE HATEM 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi 2, no.54 (2018): 293 - 322.
MLA ETE HATEM 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi, vol.2, no.54, 2018, ss.293 - 322.
AMA ETE H 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi. 2018; 2(54): 293 - 322.
Vancouver ETE H 24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ. Muhafazakar Düşünce Dergisi. 2018; 2(54): 293 - 322.
IEEE ETE H "24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ." Muhafazakar Düşünce Dergisi, 2, ss.293 - 322, 2018.
ISNAD ETE, HATEM. "24 HAZİRAN SEÇİMLERİ: YENİ SİSTEMİN SİYASETİ VE SOSYOLOJİ". Muhafazakar Düşünce Dergisi 2/54 (2018), 293-322.