Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma

Yıl: 2020 Cilt: 57 Sayı: 3 Sayfa Aralığı: 241 - 247 Metin Dili: Türkçe DOI: 10.29399/npa.24810 İndeks Tarihi: 05-11-2020

Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma

Öz:
Amaç: Grup çalışmaları, madde kullanımı rehabilitasyonunda etkilitedavi yöntemlerinden biridir. Ayrıca, bireyin maddeyi bırakmaya yönelikmotivasyonu ve bırakabileceğine dair öz yeterlilik algısı tedavinin seyriiçin önemli faktörlerdir. Bu çalışmanın amacı da, grup çalışma sürecininmadde kullanıcılarının motivasyonel süreçleri (içsel, dışsal motivasyonile kişisel yardım arama, tedaviye olan güven) ve öz yeterlilik algılarıüzerindeki etkisini incelemektir.Yöntem: Bu çalışma, 43 madde kullanıcısıyla yapılmış uygulamalı deneyselbir çalışmadır. Grup çalışma sürecinin, katılımcıların tedavi motivasyonuboyutları üzerindeki etkisini ölçmek için Tedavi Motivasyonu Anketialt ölçekleri (içsel motivasyon, dışsal motivasyon, tedaviye güven vekişilerarası yardım arama), öz yeterlilik algıları üzerindeki etkisini ölçmekiçin Genel Öz Yeterlilik Ölçeği kullanılmıştır.Bulgular: Grup müdahale çalışması katılımcıların içsel motivasyonve tedaviye olan güvenlerinde anlamlı bir artışa neden olurken, dışsalmotivasyon, kişilerarası yardım arama ve öz yeterlilik algılarında birdeğişikliğe neden olmamıştır. Ancak izleme sürecinde katılımcıların özyeterlilik algılarında anlamlı bir düşüş olduğu görülmüştür.Sonuç: Madde kullanıcılarıyla yapılan grup çalışmaları, bireylerintedaviye yönelik motivasyonlarını ve tedaviye olan güvenleriniyükseltmektedir. Bu nedenle madde bağımlılığı tedavi sürecinde grupçalışma uygulamaları, tedavinin etkililiğini arttıracaktır.
Anahtar Kelime:

How Effective are Psychosocial Group Workings in Improving Treatment Compliance and Self-Efficacy? An Experimental Study with Substance Users

Öz:
Introduction: Group work is one of the most effective treatment methods in rehabilitation of substance use behavior. In addition, the individual’s motivation to quit substance and self-efficacy perceptions of quitting are important factors for the course of the treatment. Therefore, the aim of this study was to investigate the effect of group work process on motivational processes (intrinsic and extrinsic motivation, interpersonal help seeking and confidence-in-treatment subscales) and self-efficacy perception of substance users. Method: This is an experimental study with 43 substance users. The Treatment Motivation Questionnaire subscales were used to measure the effect of the group work on the dimensions of treatment motivation (intrinsic motivation, extrinsic motivation, confidence-in-treatment, interpersonal help seeking), and the General Self-Efficacy Scale was used to measure the effect of group work on the self-efficacy perceptions. Results: The group work resulted in a significant increase in participants’ intrinsic motivation and confidence-in-treatment. However, group work did not result any significant change in extrinsic motivation, interpersonal help seeking and perception of self-efficacy. In the followup process, a significant decrease was observed in the participants’ selfefficacy perceptions. Conclusions: Group work with substance users increases the intrinsic motivation and confidence-in-treatment of individuals. Therefore, group work practices will increase the effectiveness substance use treatment.
Anahtar Kelime:

Belge Türü: Makale Makale Türü: Araştırma Makalesi Erişim Türü: Erişime Açık
0
1
0
  • 1. McCance-Katz EF. The national survey on drug use and health; 2017. [Crossref]
  • 2. TUBIM. Türkiye uyuşturucu raporu 2018. [Crossref]
  • 3. Lipari RN, Hedden SL, Hughes A. Substance use and mental health estimates from the 2013 National Survey on Drug Use and Health: overview of findings The CBHSQ Report: Substance Abuse and Mental Health Services Administration (US) 2014.
  • 4. Belenko S, Hiller M, Hamilton L. Treating substance use disorders in the criminal justice system. Curr Psychiatry Rep 2013;15:414. [Crossref]
  • 5. Wagoner J, Piazza N. Group Therapy for Adult Substance Abusers on Probation. J Offender Rehabil 1993;19:41–56. [Crossref]
  • 6. Marques ACPR. Formigoni MLOS. Comparison of individual and group cognitive-behavioral therapy for alcohol and/or drug-dependent patients. Addiction 2001;96:835–846. [Crossref]
  • 7. McKay JR, Alterman AI, Cacciola JS, Rutherford MJ, O’Brien CP, Koppenhaver J. Group counseling versus individualized relapse prevention aftercare following intensive outpatient treatment for cocaine dependence: Initial results. J Consult Clin Psychol 1997;65:778–788. [Crossref]
  • 8. Gamble J, O’Lawrence H. An overview of the efficacy of the 12-step group therapy for substance abuse treatment. J Health Hum Serv Admin 2016;142– 160.
  • 9. Ryan RM, Plant RW, O’Malley S. Initial motivations for alcohol treatment: Relations with patient characteristics, treatment involvement, and dropout. Addict Behav 1995;20:279–297. [Crossref]
  • 10. Zeldman A, Ryan RM, Fiscella K. Motivation, autonomy support, and entity beliefs: Their role in methadone maintenance treatment. J Soc Clin Psychol 2004;23:675–696. [Crossref]
  • 11. Miller WR, Rollnick S. Motivational Interviewing: Helping People Change, 3rd ed. NY: Guilford Press; 2012.
  • 12. Swogger MT, Conner KR, Caine ED, Trabold N, Parkhurst MN, Prothero LM, Maisto SA. A test of core psychopathic traits as a moderator of the efficacy of a brief motivational intervention for substance-using offenders. J Consult Clin Psychol 2016;84:248–258. [Crossref]
  • 13. McMurran M. Motivational interviewing with offenders: A systematic review. Leg Criminol Psychol 2009;14:83–100. [Crossref]
  • 14. Sobell LC, Sobell MB. Group Therapy for Substance Use Disorders: A Motivational Cognitive-Behavioral Approach. New York: Guilford Press; 2011.
  • 15. Blondell RD, Frydrych LM, Jaanimägi U, Ashrafioun L, Homish G., Foschio EM, Bashaw HL. A randomized trial of two behavioral interventions to improve outcomes following inpatient detoxification for alcohol dependence. J Addic Dis 2011;30:136–148. [Crossref]
  • 16. Bandura A. Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychol Rev 1997;84:191–215. [Crossref]
  • 17. Kadden RM, Litt MD. The role of self-efficacy in the treatment of substance use disorders. Addict Behav 2011;36:1120–1126. [Crossref]
  • 18. Ibrahim F, Kumar N, Samah BA. Self efficacy and relapsed addiction tendency: An empirical study. Social Sci 2011;6:277–282. [Crossref]
  • 19. Dolan SL, Martin RA, Rohsenow DJ. Self-efficacy for cocaine abstinence: Pretreatment correlates and relationship to outcomes. Addict Behav 2008;33:675–688. [Crossref]
  • 20. Sheykhnezhad F, Seyedfatemi N. Effect of group education on self-efficacy and craving tendencies in drug abusers in 5th Azar Drug Abuse Treatment Center of Gorgan. Cogent Psychology 2019;6:1587818. [Crossref]
  • 21. Ögel K, Bilici R, Bahadır GG, Maçkan A, Orhan N, Tuna O. Denetimli serbestlikte, sigara, alkol madde bağımlılığı tedavi programı (SAMBA) uygulamasının etkinliği. Anadolu Psikiyatri Derg 2016;17:270–277. [Crossref]
  • 22. Aldemir E, Berk G, Coşkunol H. Denetimli Serbestlik Bağımlılık Programı’nın tedavi motivasyonu, ayıklık ve yaşam kalitesi üzerine etkileri: motivasyonel ve bireysel görüşme ile karşılaştırmalı bir çalışma. Arch Neuropsychiatry 2018;55:261–270. [Crossref]
  • 23. Büyüköztürk Ş, Çakmak EK, Akgün ÖE. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları; 2017.
  • 24. Evren C, Saatçioğlu Ö, Dalbudak E, Danışmant BS, Çakmak D, Ryan RM. Tedavi Motivasyonu Anketi (TMA) Türkçe Versiyonunun Alkol Bağımlısı Hastalarda Faktör Yapisi, Geçerliği ve Güvenirliği. Bağımlılık Derg 2006;7:117–122. [Crossref]
  • 25. Sherer M, Maddux JE, Mercandante B. Prentice-Dunn S, Jacobs B, Rogers RW. The self-efficacy scale: Construction and validation. Psycho Rep 1982;51:663–671. [Crossref]
  • 26. Yıldırım F, İlhan İÖ. Genel öz yeterlilik ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Turk Psikiyatri Derg 2010;21:301–308. [Crossref]
  • 27. Ögel K, Koç C, Aksoy A. Basabak A, Evren C. Sigara, Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi Programı. İstanbul: Yeniden Yayınları; 2011.
  • 28. Curry S, Wagner EH, Grothaus LC. Intrinsic and extrinsic motivation for smoking cessation. J Consult Clin Psychol 1990;58:310–316. [Crossref]
  • 29. Weiss RD, Jaffee WB, Menil de VP, Cogley, CB. Group therapy for substance use disorders: What do we know? Harv Rev Psychiatry 2004;12:339–350. [Crossref]
  • 30. Rollnick S, Miller WR. What Is Motivational Interviewing? Behav Cogn Psychother 1995;23:325–334. [Crossref]
  • 31. Rosen PJ, Hiller ML, Webster JM, Staton M, Leukefeld C. Treatment motivation and therapeutic engagement in prison-based substance use treatment. J Psychoact Drugs 2004;36:387–96. [Crossref]
  • 32. Stephens RS, Roffman RA, Curtin L. Comparison of extended versus brief treatments for marijuana use. J Consult Clin Psychol 2000;68:898–908. [Crossref]
  • 33. Weiss RD, Griffin ML, Greenfield SF, Najavits LM, Wyner D, Soto J, Hennen JA. Group therapy for patients with bipolar disorder and substance dependence: results of a pilot study. J Clin Psychiatry 2000;61:361–367. [Crossref]
  • 34. Ryan RM, Deci EL. Self-determination theory: Basic psychological needs in motivation, development, and wellness. New York: Guilford Publications; 2017.
  • 35. Burleson JA, Kaminer Y. Self-efficacy as a predictor of treatment outcome in adolescent substance use disorders. Addic Behav 2005;30:1751–1764. [Crossref]
  • 36. Brady KT, Randall CL. Gender differences in substance use disorders. Psychiatr Clin Am 1999;22:241–252. [Crossref]
  • 37. Merlo LJ, Curran JS, Watson R. Gender differences in substance use and psychiatric distress among medical students: a comprehensive statewide evaluation. Subst Abus 2017;38:401–6. [Crossref]
  • 38. Hunt WA, Barnett LW, Branch LG. Relapse rates in addiction programs. J Clin Psychol 1971;27:455–456. [Crossref]
APA Gorgulu T (2020). Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. , 241 - 247. 10.29399/npa.24810
Chicago Gorgulu Tugba Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. (2020): 241 - 247. 10.29399/npa.24810
MLA Gorgulu Tugba Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. , 2020, ss.241 - 247. 10.29399/npa.24810
AMA Gorgulu T Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. . 2020; 241 - 247. 10.29399/npa.24810
Vancouver Gorgulu T Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. . 2020; 241 - 247. 10.29399/npa.24810
IEEE Gorgulu T "Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma." , ss.241 - 247, 2020. 10.29399/npa.24810
ISNAD Gorgulu, Tugba. "Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma". (2020), 241-247. https://doi.org/10.29399/npa.24810
APA Gorgulu T (2020). Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. Nöropsikiyatri Arşivi, 57(3), 241 - 247. 10.29399/npa.24810
Chicago Gorgulu Tugba Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. Nöropsikiyatri Arşivi 57, no.3 (2020): 241 - 247. 10.29399/npa.24810
MLA Gorgulu Tugba Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. Nöropsikiyatri Arşivi, vol.57, no.3, 2020, ss.241 - 247. 10.29399/npa.24810
AMA Gorgulu T Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. Nöropsikiyatri Arşivi. 2020; 57(3): 241 - 247. 10.29399/npa.24810
Vancouver Gorgulu T Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma. Nöropsikiyatri Arşivi. 2020; 57(3): 241 - 247. 10.29399/npa.24810
IEEE Gorgulu T "Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma." Nöropsikiyatri Arşivi, 57, ss.241 - 247, 2020. 10.29399/npa.24810
ISNAD Gorgulu, Tugba. "Tedavi Motivasyonu ve Özyeterliliğin Geliştirilmesinde Psikososyal Grup Çalışmaları Ne Kadar Etkili? Madde Kullanıcılarıyla Deneysel Bir Çalışma". Nöropsikiyatri Arşivi 57/3 (2020), 241-247. https://doi.org/10.29399/npa.24810