Yıl: 2020 Cilt: 11 Sayı: 2 Sayfa Aralığı: 515 - 530 Metin Dili: Türkçe DOI: 10.20409/berj.2020.264 İndeks Tarihi: 07-05-2021

Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi

Öz:
Bu araştırmada iş görenlerin etik liderlik algısı ile örgütsel özdeşleşme ve kişi örgüt uyumu arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Araştırma verileri 2018 yılında anket formu kullanarak İstanbul’daki kurumsal firmalardaki mavi yakalı çalışanlardan toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS ve YEM istatistik programları kullanılarak yorumlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre etik liderlik algısı ve kişi örgüt uyumu arasında, kişi örgüt uyumu ve örgütsel özdeşleşme arasında ayrıca etik liderlik ve örgütsel özdeşleşme arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Bunların yanı sıra, araştırmanın temel motivasyonunu oluşturan aracılık etkisi, kişi örgüt uyumunun etik liderlik algısı ve örgütsel özdeşleşme arasında kısmi aracılık etkisi oluşturduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelime:

The Relationship between Ethical Leadership and Organizational Identification: Mediating Role of Person-Organization Fit

Öz:
In this study, it is aimed to determine the relationship between employees’'perception of ethical leadership and organizational identification and person organization fit. The survey data were collected from the blue-collar employees inIstanbul by using a questionnaire form in 2018. The collected data were interpretedusing SPSS and SEM statistical programs. According to the results, a significantrelationship was found between ethical leadership perception and organizationalorganization, as well as ethical leadership and organizational identification. In addition,the main motivation of the research is the mediation effect, and it has been determinedthat the harmony of the person organization fit a partial mediation effect between theethical leadership perception and organizational identification.
Anahtar Kelime:

Belge Türü: Makale Makale Türü: Araştırma Makalesi Erişim Türü: Erişime Açık
4
6
6
  • Aksoy, S. (2012). Etik liderlik ve örgütsel vatandaşlık davranışlarının örgütsel performansa etkisi üzerine bir araştırma. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Gebze, Kocaeli.
  • Aksoy, S., Erdil, O., & Ertürk, A. (2017). Etik iklim: Kavramsal gelişimi, bireysel ve örgütsel etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 18(2), 133-151.
  • Ashforth, B. E., & Mael, F. (1989). Social identity theory and the organization. Academy of Management Review, 14(1), 20-39.
  • Astakhova, M. N. (2016). Explaining the effects of perceived person-supervisor fit and person-organization fit on organizational commitment in the US and Japan. Journal of Business Research, 69(2), 956-963.
  • Aykanat, Z., & Gül, H. (2012). Karizmatik liderlik ve örgüt kültürü ıl̇işkisi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 17-36.
  • Baron, M., & Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable disrinction in social psychological research: Conceptual, strategical statistical conderations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
  • Bartlett, J. E., Körtlik, J. W., & Higgins, C. C. (2001). Organizational research: Determining appropriate sample size in survey research. Information Technology, Learning and Performance Journal, 19(1), 43-50.
  • Bellou, V., Chitiris, L., & Belleou, A. (2005). The impact of organizational identification and self- esteem on organizational citizenship behavior: The case of Greek public hospitals. Operational Research An International Journal, 5(2), 305- 318.
  • Boxx, W., Odom, R. Y., & Dunn, M. G. (1991). Organizational values and value congruence and their impact on satisfaction, commitment, and cohesion: An empirical examination within the public sector. Public Personnel Management, 20(1), 195-205.
  • Brown, M., Trevino, L. K., & Harrison, D. A. (2005). Ethical leadership: A social learning perspective for construct development and testing. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 97,119-120.
  • Brown, M., & Trevino, L. (2006). Ethical leadership: A review and future directions. The Leadership Quarterly, 17, 596- 598.
  • Brown, M. E. (2007). Misconceptions of ethical leadership: How to avoid potential pitfalls. Organizational Dynamics, 36(2), 140- 155.
  • Brown, M. E., & Mitchell, M. S. (2010). Ethical and unethical leadership: Exploring new avenues for future research. Business Ethics Quarterly, 20(4), 583-616.
  • Buchanan, B. (1974). Building organizational commitment: The socialization of managers in work organizations. Administrative Science Quarterly, 19(4), 533-546.
  • Chatman, J. A. (1989). Improving interactional organizational research: A model of person-organization fit. Academy of Management Review, 14(3), 333-349.
  • Chatman, J. A. (1991). Matching people and organizations: Selections and socialization in public accounting firms. Administrative Science Quarterly, 36(3), 459-484.
  • Collins, J., & Porras, J. I. (1994). Build to last. New York: Harper Collins.
  • Cornelissen, J. P., & Elving, W. J. L. (2003). Managing corporate identity: An integrative framework of dimensions and determinants. Corporate Communications: An International Journal, 8(2), 114-120.
  • Demir, H., & Okan, T. (2008). Etkileşimsel ve dönüşümsel liderlik: Bir ölçek geliştirme denemesi. İstanbul İktisadı Enstitüsü Dergisi, 61, 72-90.
  • Dutton, J. E., Dukerich, J. M., & Harquail, C. V. (1994). Organizational images and member identification. Administrative Science Quarterly, 39(2), 239–263.
  • Edwards, J. R., & Cable, D.M. (2009). The value of value congruence. Journal of Applied Psychology, 94(3), 654-677.
  • Eicholtz, M. M. (2000). Organizational identification as a negotiated relationship: The dialectics of members’ dialogue. Ohio University, Unpublished PhD. Thesis.
  • Elçi, M. (2005). Örgütlerde etik iklimin personelin vatandaşlık davranışlarına etkileri. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Gebze, Kocaeli.
  • Eren E. (2012). Örgütsel davranış̧ ve yönetim psikolojisi (13. Baskı). Beta Yayınları.
  • Foote, N. (1951). Identification as the basis for a theory of motivation. American Sociological Review, 16(1), 14-21.
  • Foreman, P., & Whetten, D. A. (2002). Members identification with multiple-identity organizations. Organization Science, 13(6), 618- 635.
  • Freud, S. (1938). Abriss der psychoanalyse internat. Zschr Psychonal Image, 25, 7-6.
  • Gautam, T., Van Dick, R., & Wagner, U. (2004). Organizational identification and organizational commitment: Distinct aspects of two related concepts. Asian Journal of Social Psychology, 7(3), 301-315.
  • Hall, D. T., Schneider, B., & Nygren, H. T. (1970). Personal factors in organizational identification. Administrative Science Quarterly, 15, 176-190.
  • Harvey, E. (2004). Liderlik ve etik. Executive Excellence, 8(87), 13-27.
  • Herrbach, O., & Mignonac, K. (2007). Is ethical profit really related to individual outcomes? Business&Society, 46(3), 304-330.
  • İşcan, Ö. F. (2006). Dönüştürücü/etkileşimci liderlik algısı ve örgütsel özdeşleşme ilişkisinde bireysel farklılıkların rolü. Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 11, 160–177.
  • Kanbur, E. (2017). Psikolojik güçlendirme ve örgütsel özdeşleşme arasında birey-örgüt uyumunun aracı rolü. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(7), 63-82.
  • Kılıç, K. C. (2010). Bireysel ve örgütsel değerler arasındaki uyumun çalışanların iş davranışlarına etkileri üzerine ampirik bir çalışma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(1), 20- 35.
  • Kogut B., & Zander, U. (1996). What firms do? Coordination, identity and learning. Wharton School, University of Pennsylvania, Philadelphia and Stochholm School of Economics, Stockholm, Sweden.
  • Kristof, A. L. (1996). Person-organization fit: An integrative review of its conceptualizations, measurement, and implications. Personnel Psychology, 49, 1- 49.
  • Lee, S. M. (1971). An empirical analysis of organizational identification, The Academy of Management Journal, 14(2), 213-226.
  • Mael, F. A., & Ashforth, B. E. (1992). Alumni and their alma mater: A partial test of the reformulated model of organizational identification. Journal of Organizational Behaviour, 13(2), 103- 123.
  • Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları (1.Baskı). Ankara: Detay Yayıncılık.
  • Miller, V. D., Allen, M. Casey, M. K., & Johnson, J.R. (2000). Reconsidering the organizational identification questionnaire. Management Communication Quarterly, 13(4), 626–658.
  • Mullane, S. (2009). The Johnson A. Edosomwan Leadership Institute University of Miami, White Paper Series, 2. http://www.bus.miami.edu/_assets/files/executive- education/leadership-institute/ethics-and-leadership.pdf (Erişim Tarihi: 15.01.2019).
  • Netemeyer, R. G., Boles, J. S., McKee, D. O., & McMurrian, R. (1997). An investigation into the antecedents of organizational citizenship behaviors in a personal selling context. Journal of Marketing, 61(3), 85-98.
  • Nunnally, J. (1978), Psychometric methods (2nd Ed.). New York. McGraw-Hill.
  • Öğüt, A., & Kaplan, M. (2011). Otel işletmelerinde etiksel iklim algılamaları ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin analizi: Kapadokya örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30, 191-203.
  • Özcan, H. U. (2012). Birey-örgüt değerleri arasındaki uyumun örgütle özdeşleşme ile ilişkisi. Türk Psikoloji Yazıları, 15(29), 25-39.
  • Özden, Y. (2000). Eğitimde dönüşüm: Eğitimde yeni değerler. Ankara: Pegem Yayınları.
  • Palalar Alkan, D., & Arıkboğa, F. Ş. (2017). Etik liderlik ve örgütsel vatandaşlık davranışı ilişkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracılık etkisi ve bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi, 24(2), 349-369.
  • Patchen, M. (1970). Participation, achievement, and involvement on the job. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Piasentin, K. A., & Chapman, D. S. (2006). Subjective person-organization fit: Bridging the gap between conceptualization and measurement. Journal of Vocational Behavior, 69, 202-221.
  • Polatçı, S., & Cindiloğlu, M. (2013). Kişi-örgüt uyumunun örgütsel vatandaşlık davranışına etkisi: duygusal bağlılığın aracılık rolü. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 299-318.
  • Resick, C. J., Hanges, P. J., Dickson, M. W., & Mitchelson, J. K. (2006). A cross-cultural examination of the endorsement of ethical leadership. Journal of Business Ethics, 63(4), 345-359.
  • Rousseau, D. M. (1998). Why workers still identify with organizations? Journal of Organizational Behavior, 19(3), 217– 233.
  • Sabuncuoğlu, Z. (2011). İşletme etiği (1. Baskı). İstanbul: Beta Yayınevi.
  • Saks, A. M., & Ashforth, B. E. (1997). A longitudinal investigation of the relationship between job information sources, applicant perceptions of fit and work outcomes. Personnel Psychology, 50(2), 395-426.
  • Schneider, B. (1987). The people make the place. Personnel Psychology, 40(1), 437-453.
  • Smidts, A., Ad, T. H., Riel, C. B. M., & Pruyn, A. T. H. (2001). The impact of employee communication and perceived external prestige on organizational identification. Academy of Management Journal, 44(5), 1051-1062.
  • Şentürk, C., & Sağnak, M. (2010). İlköğretim okulu müdürlerinin liderlik davranışları ile okul ık̇ limi arasındaki ıl̇işki. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 29-47.
  • Tajfel, H., & Turner, J. C. (1986). The social identity theory of intergroup behavior. In S. Worchel & W. G. Austin (Ed.), Psychology of intergroup relations. Chicago, IL, Nelson, 7-24.
  • Tak, B., & Aydemir, B.A. (2004). Örgütsel özdeşleşme üzerine iki görgül çalışma. 12. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Uludağ̆ Üniversitesi, Bursa.
  • Türk Dil Kurumu (TDK), (2016). http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5a462c66cb0785.09487681 (Erişim tarihi: 17.12.2018).
  • Türk, M., & Akbaba, M. (2018). Etik liderlik algısının psikolojik kontrat ihlali ve örgütsel özdeşleşme üzerine etkisi: Antalya ilindeki beş yıldızlı konaklama işletmeleri üzerine bir araştırma. Türk & İslam Dünyası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(16), 382-407.
  • Tompkins, P. K., & Cheney, G. (1985). Communication and unobtrusive control in contemporary organizations. R.D. McPhee & P.K. Tompkins (Eds), Organizational communication: Traditional themes and new directions. Beverly Hills, CA: Sage, 179-210.
  • Tosun, M. (1981). Örgütsel etkililik. Ankara: Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, 196.
  • Tuna, M., Bircan, H., & Yeşiltaş, M. (2012). Etik liderlik ölçeğinin geçerlilik ve güvenilirlik çalışması: Antalya örneği. Atatürk Üniversitesi İİBF Dergisi, 26(2), 143-156.
  • Valentine, S., Godkin, L., & Lucero, M. (2002). Ethical context, organizational commitment, and person-organization fit. Journal of Business Ethics, 41, 349- 360.
  • Van Knippenberg, D. (2000). Work motivation and performance: A social identity perspective. Applied Psychology: An International Review, 49, 357- 371.
  • Van Knippenberg, D., & Sleebos A. E. (2006). Organizational identification versus organizational commitment: Self-definition, social exchange, and job attitudes. Journal of Organizational Behavior, 27, 571–584.
  • Vondey, M. (2010). The relationship among servant leadership, organizational citizenship behavior, person-organization fit and organizational identification. International Journal of Leadership Studies, 6(1) ,3-27.
  • Werner, İ. (1993). Liderlik ve yönetim. İstanbul: Rota Yayınları.
  • Wiesenfeld, B. M., Raghuram. S., & Garud, R. (1998). Communication patterns as determinants of organizational identification in a virtual organization. Journal of Computer Mediated Communication, 3(4), 777-790.
  • Yılmaz, E. (2005). Ahlâk, toplum yapısının bir parçası olarak etik ve liderlik, öğretmenin dünyası. Odun Pazarı Belediyesi Yayınları Eğitim Dizisi-3, Ankara: Mikro Yayıncılık.
APA AKSOY KÜRÜ S (2020). Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. , 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
Chicago AKSOY KÜRÜ SEVAL Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. (2020): 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
MLA AKSOY KÜRÜ SEVAL Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. , 2020, ss.515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
AMA AKSOY KÜRÜ S Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. . 2020; 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
Vancouver AKSOY KÜRÜ S Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. . 2020; 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
IEEE AKSOY KÜRÜ S "Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi." , ss.515 - 530, 2020. 10.20409/berj.2020.264
ISNAD AKSOY KÜRÜ, SEVAL. "Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi". (2020), 515-530. https://doi.org/10.20409/berj.2020.264
APA AKSOY KÜRÜ S (2020). Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. Business and Economics Research Journal, 11(2), 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
Chicago AKSOY KÜRÜ SEVAL Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. Business and Economics Research Journal 11, no.2 (2020): 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
MLA AKSOY KÜRÜ SEVAL Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. Business and Economics Research Journal, vol.11, no.2, 2020, ss.515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
AMA AKSOY KÜRÜ S Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. Business and Economics Research Journal. 2020; 11(2): 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
Vancouver AKSOY KÜRÜ S Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi. Business and Economics Research Journal. 2020; 11(2): 515 - 530. 10.20409/berj.2020.264
IEEE AKSOY KÜRÜ S "Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi." Business and Economics Research Journal, 11, ss.515 - 530, 2020. 10.20409/berj.2020.264
ISNAD AKSOY KÜRÜ, SEVAL. "Etik Liderlik ve Örgütsel Özdeşleşme Arasındaki İlişki: Kişi Örgüt Uyumunun Aracılık Etkisi". Business and Economics Research Journal 11/2 (2020), 515-530. https://doi.org/10.20409/berj.2020.264