Yıl: 2006 Cilt: 17 Sayı: 1 Sayfa Aralığı: 46 - 54 Metin Dili: Türkçe

İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim

Öz:
Bilinçdışının keşfinden bu yana en kullanışlı psikanalitik kavramlardan biri olan “yansıtmalı özdeşim”, ilk olarak Nesne İlişkileri’nin önde gelen kuramcılarından Melanie Klein tarafından tanımlanmıştır. Daha sonra ortaya çıkan yeni görüşlerle, yansıtmalı özdeşim kavramı geliştirilmiştir. Ancak içeriğinin çok zengin olması nedeniyle, kavram üzerinde bir fikir birliği sağlanamamıştır. Yansıtmalı özdeşim, kimi klinisyenlere göre borderline kişilik bozukluğu gibi, ruhsal yapılanmanın ağır bir biçimde zedelendiği kişilik patolojilerinde görülen ilkel bir savunma düzeneği; kimilerine göre psikoterapi süreci içinde terapist ve danışan arasındaki aktarım ve karşı aktarımın önemli bir parçası; kimilerine göre ise, tüm insan ilişkilerini biçimlendiren bir iletişim şeklidir. Bu yazıda psikanaliz içinden doğarak gündelik hayat içindeki her tür ilişkiyi biçimlendirdiği iddia edilen bu karmaşık kavram ele alınacaktır. Öncelikle yansıtmalı özdeşim kavramının Klein’ın kuramı içindeki yerinin anlaşılmasına çalışılacak, ardından diğer görüşler ile nasıl bir değişim geçirdiği aktarılacaktır. Bununla amaç, psikanalizden ortaya çıkan yansıtmalı özdeşim kavramının psikopatolojiyi ve psikoterapide terapist ile hasta arasındaki ilişkiyi anlamadaki işlevini ve insan ilişkilerinin tüm alanlarını nasıl etkilediğini göstermektir.
Anahtar Kelime: Nesne ilişkileri Psikoanalitik kuram Yansıtmalı teknikler Sınır kişilik bozukluğu

Projective identification in human relations

Öz:
Melanie Klein, one of the pioneers of Object Relations Theory, first defined “projective identification”, which is regarded as one of the most efficacious psychoanalytic concepts after the discovery of the “unconscious”. Examination of the literature on “projective identification” shows that there are various perspectives and theories suggesting different uses of this concept. Some clinicians argue that projective identification is a primitive defense mechanism observed in severe psychopathologies like psychotic disorder and borderline personality disorder, where the intra-psychic structure has been damaged severely. Others suggest it to be an indispensable part of the transference and counter-transference between the therapist and the patient during psychotherapy and it can be used as a treatment material in the therapy by a skillful therapist. The latter group expands the use of the concept through normal daily relationships by stating that projective identification is one type of communication and part of the main human relation mechanism operating in all close relationships. Therefore, they suggest that projective identification has benign forms experienced in human relations as well as malign forms seen in psychopathologies. Thus, discussions about the definition of the concept appear complex. In order to clarify and overcome the complexity of the concept, Melanie Klein’s and other most important subsequent approaches are discussed in this review article. Thereby, the article aims to explain its important function in understanding the psychopathologies, psychotherapeutic relationships and different areas of normal human relations.
Anahtar Kelime: Object Attachment Projective Techniques Psychoanalytic Theory Borderline Personality Disorder

Belge Türü: Makale Makale Türü: Derleme Erişim Türü: Erişime Açık
  • Alford CF (1989) Melanie Klein and Critical Social Theory: An Account of Politics, Art and Reason Based on Her Psychoanalytic Theory. Michigan: Yale University, Bookcrafters, Inc.
  • Bion WR (1959) ?Attacks on Linking?, Int J Psychoanal, 40:308- 315.
  • Cashdan S (1988) Object Relations Therapy. New York. WW Norton & Company, s. 53-78.
  • Gabbard GO (1990) Psychodynamic Psychiatry in Clinical Practice. Washington DC. American Psychiatric Press, s. 30.
  • Goldstein WN (1991) ?Clarification of Projective Identification?, Am J Psych, 148:153-161.
  • Göka E, Demirergi N, Özbay H (1993) ?Sheldon Cashdan ve Nesne İlişkileri Terapisi?, Turk Psikiyatri Derg, Vol. 4, No. 3, ss. 224- 228.
  • Jureidini J (1990) ?Projective Identification in General Psychiatry?, Br J Psychiatry, Vol. 157, ss. 656-660.
  • Kernberg O (1967) ?Borderline Personality Organization?, J Am Psychoanal Assoc, 15:641-685.
  • Kernberg O (1987) ?Projection And Projective Identification: Developmental And Clinical Aspects?, J Am Psychoanal Assoc, 35:795-819.
  • Klein M (1946) ?Notes on Some Schizoid Mechanisms?, Int J Psychoanal, 27:99-110.
  • Klein M (1952) ?Some Theoretical Conclusions Regarding the Emotional Life of the Infant? Klein M., Heimann, P., Isaacs, S. (der.) Developments in Psychoanalysis içinde, London: Hogarth Press.
  • Main T (1975) ?Some Psychodynamics of Large Groups?, (der.) L. Kreeger, The Large Group: Dynamics and Therapy içinde. Constaple, ss. 57-86. yeniden basım.
  • Main T (1989) The Ailment and Other Psychoanalytic Essays, Free Association Books, s: 100.
  • Ogden TH (1979) ?On Projective Identification?, Int J Psychoanal, 60:357-373.
  • Ogden TH (1982) Projective Identification and Psychotherapeutic Technique. New York, Jason Aranson.
  • Porder MS (1987) ?Projective Identification: an Alternative Hypothesis?. Psychoanal Q, 56:431-451.
  • Ruesch J (1980) Communication and Psychiatry: Comprehensive Textbook of Psychiatry, (der.) H. I. Kaplan, A. M. Freedman ve B. J. Sadock, 3. basım, Baltimore: William and Wilkins.
  • Scharff JS, Scharff DE (1997) ?Object Relations Couple Therapy?, Am J Psychoter, 51: 141-173.
  • Torres de Bea E (1989) ?Projective Identification and Differentiation?, Int J Psychoanal, 70:265-274.
  • Young RM (1992) ?Benign and Virulent Projective Identification in Groups and Institutions?, European conference of the Rowantree Foundation, http://human-nature.com/rmyoung/papers/paper3h.html
  • Zinner J, Shapiro R (1972) ?Projective Identification as a Mode of Perception and Behaviour in Families of Adolescents?, Int J Psychoanal, 53:523-530.
  • Zosky DL (2003) ?Projective Identification as a Contributor to Domestic Violence?, Clin Soc Work J, 31:419-431.
APA GÖKA E, YÜKSEL F, GÖRAL F (2006). İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi, 17(1), 46 - 54.
Chicago GÖKA Erol,YÜKSEL Fatih Volkan,GÖRAL F. Sevinç İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi 17, no.1 (2006): 46 - 54.
MLA GÖKA Erol,YÜKSEL Fatih Volkan,GÖRAL F. Sevinç İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi, vol.17, no.1, 2006, ss.46 - 54.
AMA GÖKA E,YÜKSEL F,GÖRAL F İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi. 2006; 17(1): 46 - 54.
Vancouver GÖKA E,YÜKSEL F,GÖRAL F İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim. Türk Psikiyatri Dergisi. 2006; 17(1): 46 - 54.
IEEE GÖKA E,YÜKSEL F,GÖRAL F "İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim." Türk Psikiyatri Dergisi, 17, ss.46 - 54, 2006.
ISNAD GÖKA, Erol vd. "İnsan ilişkilerinde yansıtmalı özdeşim". Türk Psikiyatri Dergisi 17/1 (2006), 46-54.