Yıl: 2016 Cilt: 11 Sayı: 9 Sayfa Aralığı: 31 - 52 Metin Dili: Türkçe İndeks Tarihi: 29-07-2022

PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz:
Amaç: Bu araştırmanın amacı Fantuzzo, Mendez ve Tighe (1998) tarafından geliştirilen Penn Etkileşimli Akran Oyun Ölçeği-Ebeveyn Formunu Türkçeye uyarlamak, ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yapmaktır. Gereç-Yöntem: Penn Etkileşimli Akran Oyun Ölçeği erken çocukluk ortamlarındaki akran oyun davranışlarını ebeveynlerin ve öğretmenlerinin anlamaları için 32 maddelik üç boyutlu bir ölçektir. Araştırma verileri İstanbul İl Merkezinde bulunan çoğunlukla orta ve üst sosyo-ekonomik düzeyde, yaş ortalaması 60.38 (SS= 9.98) olan, okul öncesi eğitim alan, 442 çocuğun ebeveynlerinden toplanmıştır. İlk adım olarak, Penn Etkileşimli Akran Oyun Ölçeği-Ebeveyn Formu dil ve kültürel açıdan Türkçeye uyarlandı. Ölçeğin geçerliliği Doğrulayıcı Faktör Analizi, alt ölçekler arası korelasyonlar ve alt-üst %27 lik grup puan farklarıyla ölçülmüştür. Geçerliliği ölçeğin iç güvenirliği de Cronbach's alpha yöntemi ile hesaplanmıştır. Buna ek olarak ölçeğin diğer ölçekler ile yordayıcı geçerliliğine bakıldı. Bulgular: Yapılan Doğrulayıcı Faktör Analizleri sonucu ölçeğin orijinal ölçekteki gibi üç faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiştir: Oyun Etkileşimi (?2(26)= 90.719, CFI=0.901, RMSEA=0.075, SRMR=0.05), Oyunun Bozulması (?2(35)= 88.319, CFI=0.916, RMSEA=0.059, SRMR=0.043) ve Oyundan Kopma (?2(34)= 81.715, CFI=0.892, RMSEA=0.056, SRMR=0.045) olarak bulunmuştur. İç güvenirlik katsayıları Oyun Etkileşimi (?=.72), Oyunun Bozulması (?=.75) ve Oyundan Kopma (?=.68) olarak bulunmuştur. Ayrıca ölçeğin öğretmen tarafından değerlendirilen sosyal gelişim ve biliş temelli problem davranış ölçekleriyle korelasyon göstermesi ölçeğin geçerlilik ve genelle bilinirliğini göstermiştir. Sonuç: Bu analizler doğrultusunda Penn Etkileşimli Akran Oyun Ölçeği-Ebeveyn Formunun, geçerli, güvenilir ve Türk çocuklarına uygun olduğu kabul edilmiştir
Anahtar Kelime:

RELIABILITY AND VALIDITY STUDY OF PENN INTERACTIVE PEER PLAY SCALE-PARENT FORM (PIPPS-P)

Öz:
Aim: The aim of this study is to adapt Penn Interactive Peer Play Scale-Parent Form, which was developed by Fantuzzo, Mendez and Tighe (1998) to Turkish and conduct the reliability and validity analyses. Instrument-Method: Penn Interactive Peer Play Scale is a scale with 32 items and 3 subdimensions which is designed to help parents and teachers understand the peer play behaviors in early childhood settings. The data were collected from the parents of 442 children with an average of 60.38 (SS=9.98) who are of upper and middle SES. Firstly, Penn Interactive Peer Play Scale-Parent Form was adapted to Turkish language and culture. The validity of the scale was measured with Confirmatory Factor Analysis, the correlations between subscales and the difference between the Upper %27/Lower %27. The internal reliability of the scale was calculated by Cronbach's alpha method. Besides this, the predictive validity of the scale compared to the other scales was also probed. Findings: The results of the Confirmatory Factor Analyses showed that the scale has a three-factor structure as in the original version, which are Play SRMR=0.05), RMSEA=0.059, SRMR=0.043), and Play Disconnection (χ2(34)= 81.715, CFI=0.892, RMSEA=0.056, SRMR=0.045). The internal reliability coeffiecients were found α=.72, α=.75 and α=.68 for Play Interaction, Play Disruption and Play Disconnection, respectively. Moreover, the correlation found between this version and the social development and cognition based problem behavior scales which are rated by the teachers showed that the scale is valid and generalizable. Conclusion: The analyses showed that Penn Interactive Peer Play Scale-Parent Form is a valid, reliable and appropriate tool for Turkish children
Anahtar Kelime:

Belge Türü: Makale Makale Türü: Araştırma Makalesi Erişim Türü: Erişime Açık
  • Ahn, J., & Fılıpenko, M. (2007).” Narrative, Imaginary Play, Art, and Self: Intersecting Worlds.” Day Care & Early Education, 34(4), 279-289.
  • Akgün, E., & Yeşılyaprak, B. (2011). “The Qualitative Dimension of Mother-Child Play Interaction: An Evaluation of Mothers' Verbal Expressions. ” Hacettepe University Journal of Education, 40, 11-20.
  • Bentler, P. M. (1990). “Comparative Fit Indices in Structural Models.” Psychological Bulletin, 107, 238–246.
  • Bentler, P. M. (1995). “EQS Structural Equations Program Manual.” Encino, CA: Multivariate Software.
  • Bodrova, E., & Leong, D. J. (2012). “Assessing and Scaffolding: Make-believe Play.” Young Children, 67(1), 28-34.
  • Bredekamp, S., & Copple, C. (1997). “Developmentally Appropriate Practice in Early Childhood Education.” Washington, DC: NAEYC
  • Bronfenbrenner, U., & Morrıs, P. A. (1998). ”Handbook of Child Psychology, Vol. 1: Theoretical Models of Human Development (5th ed.).” W. Damon & R. M. Lerner (Eds.). New York, NY: John Wiley and Sons Inc.
  • Brown, S. L., & Vaughan, C. C. (2009).  “Play: How It Shapes the Brain, Opens the Imagination, and Invigorates the Soul.” New York, NY: Avery.
  • Browne, M. W., & Cudeck, R. (1992). “Alternative Ways of Assessing Model Fit. Sociological Methods and Research.” 21, 230–258. doi:10.1177/0049124192021002005
  • Bundy, A. C. (1993). “Assessment of Play and Leisure: Delineation of the Problem.” American Journal of Occupational Therapy, 47(3), 217-222.
  • Carlton, M. P., & Wınsler, A. (1999). School Readiness: The Need for a Paradigm Shift. School Psychology Review, 28(3), 338-352.
  • Casby, M. W. (2003). “The Development of Play in Infants, Toddlers, and Young Children.” Communication Disorders Quarterly, 24, 163-174.
  • Cohen, J. S., & Mendez, J. L. (2009). “Emotion Regulation, Language Ability, and the Stability of Preschool Children's Peer Play Behavior.”  Early Education & Development, 20(6), 1016- 1037. doi:10.1080/10409280903305716
  • Coolahan, K., Fantuzzo, J., Mendez, J., & Mcdermott, P. (2000). “Preschool Peer Interactions and Readiness to Learn: Relationships Between Classroom Peer Play and Learning Behaviors and Conduct.” Early Childhood Research Quarterly, 13(3), 411-431.
  • Coplan, R. J., & Arbeau, K. A. (2009). “Peer Interactions and Play in Early Childhood.” K. H. Rubin, W. M. Bukowski, & B. P. Laursen (Eds.), Handbook of Peer interactions, Relationships, and Groups (s. 143-161). New York, NY: The Guilford.
  • Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., Büyüköztürk, Ş. (2012). “Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları, 2. Baskı. Ankara: Pegem Akademi.”
  • Dıamond, K., & Squıres, J. (1993). “The role of parental report in the screening and assessment of young children.” Journal of Early Intervention, 17(2), 107-115.
  • Durualp, E.,&Aral, N. (2010). “Altı Yaşındaki Çocukların Sosyal Becerilerine Oyun Temelli Sosyal Beceri Eğitiminin Etkisinin İncelenmesi.”  Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 160-172.
  • Elkınd, D. (2007).  “The Power of Play: How Spontaneous, Imaginative Activities Lead to Happier, Healthier Children.” Cambridge, MA: Da Capo Lifelong.
  • Fagot, B. I. (1995), “Development of a Pleasure in Parenting Scale.” Early Development Parenting, 4, 75–82. doi: 10.1002/edp.2430040204
  • Fantuzzo, J., & Hampton, V. R. (2000). “Penn Interactive Peer Scale: A Parent and Teacher Rating System for Young Children.” C. E. Schaefer, K. Gitlin-Weiner, & A. Sandgrund (Eds.), Play Diagnosis and Assessment (2. Baskı., s. 599-620). Hoboken, NJ: Wiley & Sons.
  • Fantuzzo, J., & Mcwayne, C. (2002). “The Relationship between Peer-play Interactions in the Family Context and Dimensions of School Readiness for low-income preschool children.” Journal of Educational Psychology, 94(1), 79-87. doi:10.1037/0022-0663.94.1.79
  • Fantuzzo, J., Perry, M. A., & Mcdermott, P. (2004). “Preschool Approaches to Learning and Their Relationship to Other Relevant Classroom Competencies for Low-income Children.” School Psychology Quarterly, 19, 212-230.
  • Fantuzzo, J., Manz, P., & Mcdermott, P. (1998). “Preschool Version of the Social Skills Rating System: An Empirical Analysis of Its Use with Low-income Preschool Children.”  Journal of School Psychology, 36, 199-214.
  • Fantuzzo, J., Manz, P., Atkıns, M., & Meyers, R. (2005). “Peer-Mediated Treatment of Socially Withdrawn Maltreated Preschool Children: Cultivating Natural Community Resources.” Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 34(2), 320-325. doi:10.1207/s15374424jccp3402_11
  • Fantuzzo, J., Sekıno, Y., & Cohen, H. L. (2004). “An Examination of the Contributions of Interactive Peer Play to Salient Classroom Competencies for Urban Head Start children.” Psychol. Schs, 41(3), 323-336. doi:10.1002/pits.10162
  • Fazlıoğlu, Y., Ilgaz, G.,& Papatğa, E. (2013). “Oyun Becerileri Değerlendirme Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması.” Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 239-250.
  • Fısher, K., Hırsh-Pasek, K., Golınkoff, R. M., Sınger, D. G., & Berk, L. (2011). “Playing Around in School.” A. D. Pellegrini (Ed.), The Oxford Handbook of the Development of Play (s. 341- 360). New York, NY: Oxford University Press.
  • Gagnon, S. G., & Nagle, R. J. (2004). “Relationships between Peer Interactive Play and Social Competence in at-risk Preschool Children.” Psychology in the Schools, 41(2), 173-189. doi:10.1002/pits.10120
  • Gündüz, G., Yağmurlu, B., & Harma, M. (2015). “Self-Regulation Mediates the Link between Family Context and Socio-Emotional Competence in Turkish Preschoolers.” Early Education and Development. doi:10.1080/10409289.2015.985148
  • Güneş, F., (2015). “Oyunla Öğrenme Yaklaşımı/Game-Based Learning Approach”, TURKISH STUDIES -International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, ISSN: 1308-2140, (Prof. Dr. Şefik Yaşar Armağanı), Volume 10/11 Summer 2015, ANKARA/TURKEY,www.turkishstudies.net, DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.8499, p. 773-786.
  • Haır, J. F., Black, W. C., Babın, B. J., & Anderson, R. E. (2010). “Multivariate Data Analysis (7th ed.).” Englewood Cliffs: Prentice Hall.
  • Hampton, V. R., & Fantuzzo, J. W. (2003). “The Validity of the Penn Interactive Peer Play Scale with Urban, Low-Income Kindergarten Children.” School Psychology Review, 32(1), 77-91.
  • Hampton, V. R., Fantuzzo, J. W., & Manz, P. H. (1999). “Assessing Interactive Play in Early Childhood: Penn Interactive Peer Play Scale.” Nhsa Dialog: A Research-to-practice Journal for The Early Intervention Field, 3(1), 70-72.
  • He, J., & Van De Vıjver, F. (2012). “Bias and Equivalence in Cross-cultural Research.” Online Readings in Psychology and Culture, 2(2). doi: 10.9707/2307-0919.1111.
  • Hu, L., & Bentler, P. M. (1998). “Fit Indices in Covariance Structure Modeling: Sensitivity to under Parameterized Model Misspecification.” Psychological Methods, 3, 424–453.
  • Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). ”Cutoff Criteria for Fit Indexes in Covariance Structure Analysis: Conventional Criteria versus New Alternatives.” Structural Equation Modeling, 6, 1–55.
  • Kağıtçıbaşı, Ç. (2007). “Family, Self, and Human Development across Cultures: Theory and Applications.” Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.
  • Kaner, S., Büyüköztürk, Ş., & İŞERI, E. (2013). “Conners Anababa Dereceleme Ölçeği Yenilenmiş Kısa: Türkiye Satandardizasyon Çalışması” Nöropsikiyatri Arşivi, 50,100-109.
  • Kelly-Vance, L., Ryalls, B. O., & Glover, K. G. (2002). “The Use of Play Assessment to Evaluate the Cognitive Skills of Two-and Three-Year-Old Children.” School Psychology International, 23(1), 69-85.
  • Klıne, R. B., (2005). “Principles and Practice of Structural Equation Modeling.” The Guilford Press, New York, London.
  • Knox, S. H. (1997). “Development and Current Use of the Knox Preschool Play Scale.” L. D. Parham & L. S. Fazio (Ed.), Play in Occupational Therapy for Children (s. 35-51). St. Louis, MO: Mosby.
  • Koçyığıt, S., Sezer, T., & Yılmaz, E.(2015). “60-72 Aylık Çocukların Sosyal Yetkinlik ve Duygu Düzenleme Becerileri ile Oyun Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi.”  Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 12-1(23), 209-218.
  • Ladd, G. W. (2005). “Children's Peer Relations and Social Competence: A Century of Progress.” New Haven: CT: Yale University Press.
  • Ladd, G. W., Coleman, C. C., & Kochenderfer, B. J. (1997). “Classroom Peer Acceptance, Friendship, and Victimization: Distinct Relational Systems that Contribute Uniquely to Children’s School Adjustment.” Child Development, 68(6), 1181-1197. doi:10.1111/1467- 8624.ep9712191527.
  • Lautamo, T., Laakso, M. L., Aro, T., Ahonen, T., & Törmäkangas, K. (2011). “Validity of the Play Assessment for Group Settings: An Evaluation of Differential Item Functioning between Children with Specific Language Impairment and Typically Developing Peers.” Australian Occupational Therapy Journal, 58(4), 222-230.
  • Leıpold, E. E., & Bundy, A. C. (2000). “Playfulness in Children with and without Disability: Measurement and Intervention.” Occup Ther J Res, 20, 61-82.
  • Leung, C-H. (2014). “Validation of the Penn Interactive Peer Play Scale with Preschool Children in Low-income Families in Hong Kong.” Early Child Development and Care, 184(1),118-137, DOI: 10.1080/03004430.2013.773990
  • Lınder, T. W. (2008).  “Transdisciplinary Play-based Intervention (2. Baskı).” Baltimore, MD: Paul H. Brookes Pub. Co.
  • Maccallum, R. C., Browne, M. W., & Sugawara, H. M. (1996). “Power Analysis and Determination of Sample Size for Covariance Structure Modeling.” Psychological Methods, 1, 130–149.
  • Marsh, H. W., Balla, J. R., & Mcdonald, R. P. (1988). “Goodness-of-fit in Confirmatory Factor Analysis:The Effect of Sample Size.” Psychological Bulletin, 103, 391–410.
  • Mendez, J. L., & Fogle, L. M. (2002). “Parental Reports of Preschool Children's Social Behavior: Relations among Peer Play, Language and Competence, and Problem Solving.” Journal of Psychoeducational Assessment, 20, 374-389.
  • Mendez, J. L., Fantuzzo, J., & Cıcchettı, D. (2002). “Profiles of Social Competence among LowIncome African American Preschool Children.” Child Development, 73(4), 1085-1100. doi:10.1111/1467-8624.00459
  • Merrell, K. W. (1994). “Assessment of Behavioral, Social and Emotional Problems: Direct and Objective Methods for Use with Children and Adolescents.” Psychology in Schools, 32(2), 144–145. doi: 10.1002/1520-6807(199504)
  • Merrell, K. W. (2003). “Preschool and Kindergarten Behavior Scales.” Austin, TX: PRO-ED.
  • Muthen, L. K., & Muthen, B. O. (2012). “Mplus: Statistical Analysis with Latent Variables. User's Guide.” Los Angeles, CA: Muthen & Muthen.
  • Ogbu, J. U. (1999). “Beyond Language: Ebonics, Proper English, and Identity in a BlackAmerican Speech Community.” American Educational Research Journal, 36(2), 147-184. doi:10.3102/00028312036002147
  • Özdemir, S., (2015). “Kıbrıs’taki Geleneksel Çocuk Oyunlarının Kübik Öğretim Programı Temelinde Okul Öncesi Eğitim ve Bilişsel Gelişim Kazanımlarıyla İlişkilendirilmesi / Integrating Cyprus Cultural Games Into Preschool Curriculum Based On The Cubic Curriculum Focusing On The Cognitive Development”, TURKISH STUDIES - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic-, ISSN: 1308-2140, (Prof. Dr. Şefik Yaşar Armağanı), Volume 10/11 Summer 2015, ANKARA/TURKEY, www.turkishstudies.net, DOI Number: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.8565, p. 1217-1230.
  • Öztürk, A. (2011). “Social Competence and Parent Child System in Preschool” (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe University, Ankara.
  • Poyraz, H. (2011).  “Okul Öncesinde Oyun ve Oyun Örnekleri (3.Baskı.).” Ankara: Anı Yayınları.
  • Renk, K. & Phares, V. (2004). “Cross-informant Ratings of Social Competence in Children and Adolescents.” Clinical Psychology Review, 24, 239-254.
  • Rogoff, B. (2003).  “The Cultural Nature of Human Development.” New York, NY: Oxford University Press.
  • Rothbart, M.K., & Bates, J.E. (2006). “Temperament.” W. Damon, R. Lerner, & N. Eisenberg (Ed.), Handbook of Child Psychology: Vol. 3. Social, Emotional, and Personality Development (6. Baskı, s. 99–166). New York: Wiley.
  • Rubın, K. H. (2001). “University of Maryland: Center for Children, Relationships, and Culture.” http://www.rubinlab.umd.edu/CodingSchemes/POS%20Coding%20Scheme%2020 01.pdf
  • Seçer, Z., Çelıköz, N., Koçyığıt, S., Seçer, F.& Kayılı, G. (2010). “Social Skills and Problem Behaviours of Children with Different Cognitive Styles Who Attend Preschool Education.” Australian Journal of Guidance and Counselling, 20(1), 91-98.
  • Sturgess, J. L. (1997). “Current Trends in Assessing Children's Play. British Journal of Occupational Therapy,” 60(9), 410-414. doi:10.1177/030802269706000908
  • Tabachnıck, B. G., & Fıdell, L. S. (2001). “Using Multivariate Statistics.” Boston: Allyn and Bacon.
  • Thompson, R. A., & Raıkes, H. A. (2007). “The Social and Emotional Foundations of School Readiness.” D. F. Perry, R. K. Kaufmann, & J. Knitzer (Ed.), Social & Emotional Health in Early Childhood: Building bridges between services & systems (s. 13-36). Baltimore, MD: Brookes.
  • Thorndıke, R. M. & Thorndıke-Chrıst, T. (2009). “Measurement and Evaluation in Psychology and Education.” Prentice Hall Publications.
  • Zıgler, E., Fınn-Stevenson, M., & Hall, N. W. (2002). “The First Three Years & Beyond: Brain Development and Social Policy.” New Haven: Yale University Press.
  • Zıgler, E. F., & Bıshop-Josef, S. J. (2006). “Part I- Challenges to Play/The Cognitive Child Versus the Whole Child: Lessons From 40 Years of Head Start.” In D. G. Singer, R. M. Golinkoff, & K. Hirsh-Pasek (Eds.), Play=Learning: How Play Motivates and Enhances Children's Cognitive and Social-Emotional Growth. Oxford: Oxford University Press.
APA AHMETOGLU E, Acar I, ARAL N (2016). PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. , 31 - 52.
Chicago AHMETOGLU EMINE,Acar Ibrahim,ARAL NERİMAN PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. (2016): 31 - 52.
MLA AHMETOGLU EMINE,Acar Ibrahim,ARAL NERİMAN PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. , 2016, ss.31 - 52.
AMA AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. . 2016; 31 - 52.
Vancouver AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. . 2016; 31 - 52.
IEEE AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N "PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI." , ss.31 - 52, 2016.
ISNAD AHMETOGLU, EMINE vd. "PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI". (2016), 31-52.
APA AHMETOGLU E, Acar I, ARAL N (2016). PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik), 11(9), 31 - 52.
Chicago AHMETOGLU EMINE,Acar Ibrahim,ARAL NERİMAN PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik) 11, no.9 (2016): 31 - 52.
MLA AHMETOGLU EMINE,Acar Ibrahim,ARAL NERİMAN PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik), vol.11, no.9, 2016, ss.31 - 52.
AMA AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik). 2016; 11(9): 31 - 52.
Vancouver AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik). 2016; 11(9): 31 - 52.
IEEE AHMETOGLU E,Acar I,ARAL N "PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI." Turkish Studies (Elektronik), 11, ss.31 - 52, 2016.
ISNAD AHMETOGLU, EMINE vd. "PENN ETKİLEŞİMLİ AKRAN OYUN ÖLÇEĞİ EBEVEYN FORMUNUN (PIPPS-P) GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI". Turkish Studies (Elektronik) 11/9 (2016), 31-52.